در حالت کلی آرایش ورودی یک سیستم یوپی‌اس به سه روش تک ‌ورودی، دو ورودی، و تک ‌ورودی بدون مسیر میان‌بر انجام می‌شود.

در آرایش تک ‌ورودی، یک اتصال ورودی هر دو مسیر میان‌بر و سیستم یو‌پی‌اس را تغذیه می‌کند. این آرایش معمول‌ترین آرایش سیستم‌های یو‌پی‌اس و تنها آرایش مورد استفاده در سیستم‌های یو‌پی‌اس کوچک است. مهم‌ترین مزایای این آرایش سادگی، هزینه کم‌تر نصب و کاهش مسائل ناشی از جریان‌های چرخشی و اتصال‌های زمین است. مهم‌ترین ایراد آن نیز نبود امکان قطع ورودی جهت تعمیرات بدون ایجاد اختلال در توان ورودی می‌باشد.

آرایش دو ورودی حالتی است که در آن مسیر میان‌بر از ورودی دوم – که با ورودی اول (ورودی یک‌سو‌ کننده) متفاوت است –  تغذیه می‌شود. اختلاف بین ورودی‌ها می‌تواند اندک ‌(تغذیه از دو بریکر متفاوت از یک تابلو) یا زیاد (استفاده از دو منبع کاملاً مستقل با زمین‌ها و حتی ولتاژ‌های متفاوت) باشد. در برخی از پایگاه‌های داده ساختار تامین توان به گونه‌ای است که استفاده از آرایش دو ورودی را برای یو‌پی‌اس ایجاب می‌کند. دلیل دیگر استفاده از این آرایش امکان قطع و تعمیر هر یک از دو ورودی بدون بروز اختلال در تامین توان بار‌های حساس است. هم‌چنین این آرایش می‌تواند برای اتصال ژنراتور نیز  استفاده شود. از آن‌جا که ژنراتور عموماً در مدار بالادستی یوپی‌اس و از طریق یک تابلوی سوئیچ خودکار نصب می‌شود، می‌تواد علاوه بر تغذیه یو‌پی‌اس سایر بار‌ها نظیر خنک‌کننده‌ها و ... را نیز تغذیه کند. آرایش دو ورودی در بسیاری از پایگاه‌های داده بزرگ به منظور امکان انجام تعمیرات و هم‌چنین بهبود قابلیت اطمینان سیستم بدون کابل‌کشی و بریکر‌های بالادستی یو‌پی‌اس استفاده می‌شود.

آخرین آرایش، تک ورودی بدون مسیر میان‌بر، در محیط‌هایی استفاده می‌شود که کیفیت توان ورودی آن‌قدر کم است که تامین توان بار‌ها از ورودی اصلی امکان پذیر نیست . این شرایط در محیط‌های صنعتی، قایق‌ها یا جزایر کوچک رخ می‌دهد. در چنین شرایطی، فرکانس برق اصلی معمولاً مطابق با فرکانس ورودی دستگاه‌ها نیست.