یکی از مهم‌ترین مزیت‌های این فن‌آوری،‌ حذف بیش‌تر نوسانات و حالت‌های گذرای برق ورودی است. با توجه به این که در ای مبدل‌ها برق ورودی از طریق یک‌سو‌ساز به اینورتر می‌رسد، نوسانات اندازه ولتاژ و فرکانس برق ورودی دستگاه‌ تاثیری در خروجی اینورتر ندارد. در نتیجه دامنه ولتاژ و فرکانس ورودی این یوپی‌اس‌ها نسبت به سایر فن‌آوری‌های موجود بسیار بیش‌تر است. در حال حاضر دامنه ولتاژ ورودی دستگاه‌های معمولی که از این فن‌آوری استفاده می‌کنند از 160 تا 280 ولت (حداکثر از 100 تا 300 ولت) و دامنه فرکانس ورودی آن‌ها از 45 تا 55 هرتز در سیستم‌های 50 هرتز (حداکثر از 40 تا 70 هرتز) است. هم‌چنین به دلیل همین قابلیت، در برخی یو‌پی‌اس‌های برخط تبدیل دوگانه (Online double conversion) امکان تبدیل فرکانس از 50 به 60 هرتز‌ (یا برعکس) از ورودی به خروجی وجود دارد.

ولتاژ خروجی یوپی‌اس‌های برخط تبدیل دوگانه (Online double conversion) به حالت ایده‌آل بسیار نزدیک است. تنظیم ولتاژ این فن‌آوری در دستگاه‌های مختلف بین 1 تا 3 درصد، میزان هارمونیک ولتاژ خروجی حدود 3 درصد و نوسان فرکانس ولتاژ خروجی آن‌ها معمولاً بین 05/0 هرتز تا 5/0 هرتز است. هم‌چنین، با توجه به این که در این فن‌آوری اینورتر همواره فعال است، با قطع برق ورودی، تامین توان اینورتر از مسیر باتری فراهم می‌شود،‌ در نتیجه در صورت قطع برق ورودی دستگاه، زمان انتقال مسیر تامین توان از ورودی به باتری‌ها عملاً صفر میلی‌ثانیه است.

با توجه به این‌که در این فن‌آوری مسیر انتقال توان از ورودی به خروجی از حداقل 3 مبدل عبور می‌کند، به علت تلفات هر یک از این مبدل‌ها، بازده یوپی‌اس‌های برخط تبدیل دوگانه (Online double conversion)  نسبت به سایر فن‌آوری‌ها کم‌تر است و میزان تولید حرارت آن‌ها بیش‌تر می‌باشد. در نتیجه طراحی سیستم‌های خنک‌کننده مربوط به این‌ فن‌آوری نسبت به سایر فن‌آوری‌های موجود از اهمیت بیش‌تری برخوردار است. برای مثال معمولاً فن‌های تهویه‌ هوا در این دستگاه‌ها به نسبت بزرگ‌تر هستند و نویز صوتی بیش‌تری ایجاد می‌کنند.

از طرف دیگر، ‌استفاده دائم از کلید‌ها و مبدل‌ها در این فن‌آوری، قابلیت اطمینان این دستگاه‌ها را نسبت به سایر فن‌آوری‌ها کاهش می‌دهد. هم‌چنین به علت بازده کم‌تر، میزان انرژی مصرفی این دستگاه‌ها بیش‌تر از فن‌آوری‌های دیگر بوده و هزینه‌های جاری دستگاه نیز بیش‌تر است.